Chirurgia szczękowo-twarzowa

Chirurgia szczękowo-twarzowa – specjalizacja lekarska zajmująca się diagnostyką i leczeniem chirurgicznym chorób tkanek miękkich części twarzowej czaszki oraz szyi, jamy ustnej, kości części twarzowej czaszki z podstawą przedniego dołu czaszki włącznie, stawów skroniowo-żuchwowych, stanów przednowotworowych i nowotworów złośliwych części twarzowej czaszki i szyi, urazów czaszkowo-twarzowo-szczękowych, a także wrodzonych i nabytych wad czaszkowo-twarzowo-szczękowo-zgryzowych. Jest podspecjalnością stomatologii oraz chirurgii. Wyłoniła się na przełomie XIX i XX w. z chirurgii ogólnej. Powiązana jest z chirurgią plastyczną i rekonstrukcyjną, chirurgią ogólną, otorynolaryngologią, ortodoncją, neurochirurgią i onkologią.

W większości krajów Unii Europejskiej do uzyskania tej specjalności wymaga się dyplomu lekarza i lekarza dentysty. W Polsce jest to jedna z trzech specjalności, w których kształcić się mogą zarówno lekarze jak i lekarze dentyści po ukończonych studiach i stażu podyplomowym.

Source: Wikipedia